Een stablecoin klinkt als het saaiste stukje van de cryptomarkt: een digitale munt die gewoon één euro of één dollar waard blijft. Geen koersgrafiek die alle kanten op schiet, geen slapeloze nachten. Toch hebben stablecoins in de afgelopen jaren laten zien dat ook ‘stabiel’ een rekbaar begrip is. Sommige munten verloren binnen een paar dagen bijna al hun waarde, andere zakten tijdelijk flink onder hun streefprijs.
In dit artikel lees je hoe stablecoins werken, waarom ze hun koppeling kunnen verliezen en welke vragen je jezelf stelt voordat je er geld in stopt.
Wat een stablecoin eigenlijk is
Een stablecoin is een cryptomunt die probeert een vaste waarde te houden ten opzichte van iets anders, meestal de Amerikaanse dollar of de euro. Bekende voorbeelden zijn USDT (Tether) en USDC, die aan de dollar gekoppeld zijn, en EURC, die de euro volgt. Je gebruikt ze vaak om snel geld tussen handelsplatforms te verplaatsen, om tijdelijk ‘uit de markt’ te stappen zonder terug te gaan naar je bankrekening, of om internationaal te betalen.
Het belangrijke woord is proberen. Een stablecoin is geen euro op je bankrekening. Het is een belofte van een uitgever of een systeem dat de munt ongeveer één euro of dollar waard blijft. Hoe sterk die belofte is, hangt af van wat erachter zit.
Drie manieren om stabiel te blijven
Niet elke stablecoin houdt zijn waarde op dezelfde manier vast. Grofweg zijn er drie soorten, elk met een eigen zwakke plek.
- Gedekt door geld en staatsobligaties: de uitgever houdt reserves aan, zoals contant geld en kortlopend staatspapier. Het risico zit in de vraag of die reserves er echt zijn en snel beschikbaar zijn.
- Gedekt door crypto: munten zoals DAI worden ondersteund door andere cryptomunten, met extra onderpand als buffer. Bij een snelle koersdaling kan die buffer onder druk komen.
- Algoritmisch: een computerprogramma stuurt vraag en aanbod bij, vaak zonder echte reserves. Dit is de meest kwetsbare vorm.
- Gedekt door grondstoffen: een kleinere groep volgt bijvoorbeeld de goudprijs en is dus niet stabiel ten opzichte van de euro.
Hoe een koppeling breekt
Het bekendste voorbeeld is TerraUSD, een algoritmische stablecoin die in mei 2022 instortte. Toen grote hoeveelheden tegelijk werden verkocht, raakte het systeem dat de koers moest bewaken in een neerwaartse spiraal. De munt die één dollar hoorde te zijn, werd binnen enkele dagen vrijwel waardeloos, en beleggers verloren tientallen miljarden.
Maar ook gedekte stablecoins zijn niet onkwetsbaar. In maart 2023 zakte USDC tijdelijk tot rond de 88 dollarcent, omdat een deel van de reserves vastzat bij de omgevallen Amerikaanse bank Silicon Valley Bank. Toen duidelijk werd dat dat geld veilig was, herstelde de koers. Het laat zien dat een stablecoin zo sterk is als de zwakste schakel in zijn reserves.
Het mechanisme is vaak hetzelfde als bij een ouderwetse bankrun: zodra mensen twijfelen of ze hun munt kunnen inwisselen, willen ze allemaal tegelijk weg. Die paniek kan de koppeling breken, zelfs als de onderliggende situatie minder ernstig is dan gedacht.
Andere risico’s die je makkelijk vergeet
Naast het verliezen van de koppeling zijn er minder zichtbare risico’s. De uitgever kan tegoeden bevriezen, bijvoorbeeld op verzoek van een overheid. Het platform waar je je stablecoins bewaart kan failliet gaan, zoals bij FTX gebeurde. En als je ze inzet voor rente via een uitleenplatform, loop je het risico dat dat platform zelf in de problemen komt. Een hoge rente op een ‘stabiele’ munt is meestal een teken dat er ergens extra risico wordt genomen.
Wil je de ontwikkelingen rond stablecoins en regelgeving bijhouden, dan vind je actueel cryptonieuws en achtergrond op https://destift.nl, zodat je niet alleen op de berichten van uitgevers zelf hoeft te vertrouwen.
Waar je op let voordat je begint
Kijk eerst wie de munt uitgeeft en hoe transparant die partij is. Publiceert de uitgever regelmatig overzichten van de reserves, en worden die gecontroleerd door een onafhankelijke accountant? In de Europese Unie gelden sinds 2024 strengere regels via MiCA, waardoor uitgevers van euro- en dollarstablecoins onder meer vergunningen en reserve-eisen krijgen. Een munt die aan die regels voldoet, biedt meer houvast dan een munt zonder duidelijke toezichthouder.
Let daarnaast op hoe de stabiliteit wordt geregeld. Een algoritmische munt zonder echte reserves vraagt om veel meer voorzichtigheid dan een munt die gedekt is door geld en staatsobligaties. En denk na over waar je de munten bewaart: op een groot handelsplatform, in je eigen wallet, of verspreid over meerdere plekken.
Tot slot: zet er niet meer in dan je kunt missen, ook al lijkt het ‘gewoon een euro’. Een stablecoin kan handig zijn als tussenstation of betaalmiddel, maar hij vervangt geen spaarrekening met depositogarantie. Wie begrijpt wat er achter de munt zit, kan er verstandig gebruik van maken zonder verrast te worden op het moment dat de markt onrustig wordt.
